EUROPOL

WSTĄPIENIE POLICJI POLSKIEJ DO EUROPOLU

I. Podstawy prawne funkcjonowania Europolu:

• Układ z Maastricht o Unii Europejskiej
• Konwencja o Europolu , ratyfikowana przez wszystkie kraje członkowskie UE, obowiązująca od 01.10.1998.

Europol podlega Radzie Ministrów Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Unii Europejskiej, która kontroluje działalność Europolu i wydaje tej instytucji zalecenia, powołuje Dyrektora Europolu i jego zastępców a także zatwierdza budżet Europejskiego Biura Policji.

Decyzje Rady Ministrów Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych Unii Europejskiej dotyczące Europolu, muszą być podejmowane jednomyślnie.

Zarząd Europolu składa się z jednego przedstawiciela każdego z państw członkowskich, sprawuje ogólny nadzór nad działalnością tej instytucji.

II. Zakres działania Europolu:

Na mocy Konwencji, zadaniem Europejskiego Biura Policji - Europolu jest wspieranie organów ścigania krajów członkowskich UE w walce z przestępczością zorganizowaną, przede wszystkim poprzez wspomaganie identyfikacji i rozpracowywania organizacji przestępczych, działających na obszarze co najmniej dwóch krajów członkowskich, w zakresie następujących kategorii przestępczości:

• Nielegalny obrót narkotykami;
• Nielegalna migracja;
• Handel ludźmi, łącznie z pornografią dziecięcą;
• Nielegalny obrót pojazdami motorowymi;
• Fałszowanie pieniędzy i innych środków płatniczych;
• Nielegalny obrót substancjami radioaktywnymi i nuklearnymi;
• Terroryzm;
• Pranie pieniędzy pochodzących z ww. kategorii działalności przestępczej.

Dnia 7 grudnia 2001 r., Rada Unii Europejskiej podjęła decyzję o rozszerzeniu z dniem 01 stycznia 2002 r. zakresu kompetencji Europolu o kolejne rodzaje przestępczości:

• zabójstwa i ciężkie uszkodzenia ciała;
• porwania, przestępcze ograniczenia wolności i branie zakładników;
• nielegalny handel organami i tkankami ludzkimi;
• rasizm i ksenofobia;
• zorganizowane napady i rozboje;
• wymuszenia i wymuszenia rozbójnicze;
• oszustwa i zagarnięcia mienia;
• przemyt dóbr kultury, w tym zabytków i dzieł sztuki;
• podrabianie znaków towarowych;
• fałszerstwa dokumentów;
• przestępstwa komputerowe;
• korupcja;
• nielegalny handel bronią, amunicją i materiałami wybuchowymi;
• nielegalny handel zwierzętami i roślinami objętymi ochroną;
• zanieczyszczanie środowiska naturalnego;
• nielegalny handel substancjami hormonalnymi i innymi substancjami powodującymi przyrost ciała.

Europol wspiera organy ścigania krajów członkowskich poprzez:

• tworzenie warunków do wymiany informacji, zgodnie z narodowym ustawodawstwem obowiązującym w krajach członkowskich, pomiędzy Oficerami Łącznikowymi Europolu, którzy są oddelegowywani do Europolu przez kraje członkowskie, jako przedstawiciele narodowych organów ścigania;
• wykonywanie operacyjnych analiz kryminalnych, wspierających konkretne działania operacyjno-śledcze, prowadzone przez kraje członkowskie;
• opracowywanie raportów strategicznych i wykonywanie strategicznych analiz kryminalnych, na podstawie informacji operacyjno-rozpoznawczych i innych, przekazanych przez kraje członkowskie lub uzyskane z innych źródeł;
• dostarczanie wiedzy specjalistycznej i wsparcia technicznego dla potrzeb spraw operacyjno-śledczych, prowadzonych na terenie Unii Europejskiej pod nadzorem państw członkowskich, za które państwa te, są prawnie odpowiedzialne.
• aktywne promowanie stosowania analizy kryminalnej oraz harmonizacji technik operacyjno-śledczych.

Rada Europejska, decyzją z 30.11.2000 r. rozszerzyła zakres działania Europolu o pranie pieniędzy, jako samoistną kategorię przestępczości a nie jak dotychczas, tylko w kombinacji z wymienionymi na wstępie kategoriami przestępczości, co wymaga uzupełnienia Konwencji o Europolu i ratyfikacji przez wszystkie kraje członkowskie Unii Europejskiej.

III. System Informatyczny Europolu

Zgodnie z postanowieniami Konwencji, Europol ma obowiązek stworzyć i utrzymywać system informatyczny, umożliwiający wprowadzanie i dostęp do danych oraz przeprowadzanie analizy danych znajdujących się w systemie.

System informatyczny Europolu , składał się będzie z trzech głównych komponentów:

• Baza danych obejmująca informacje o osobach podejrzanych, podejrzewanych oraz międzynarodowych organizacjach przestępczych i ich działalności (EIS); Prawo do umieszczania danych i uzyskiwania informacji z tej bazy przysługuje wyłącznie Krajowym Jednostkom ds. Europolu, Oficerom Łącznikowym, Dyrektorowi Europolu i jego zastępcom oraz odpowiednio umocowanym urzędnikom Europolu, w zakresie wynikającym z konkretnych potrzeb.
• Analityczne Bazy Danych (AWF), zawierające pliki robocze ("rozpracowania analityczne") dla potrzeb zainicjowanych analiz kryminalnych; Pliki analityczne są otwierane na wniosek krajów członkowskich. Upoważnieni do wprowadzania i wyszukiwania danych w obrębie danego pliku mają jedynie przydzieleni do sprawy analitycy a w skład grupy analitycznej, powoływanej w takich przypadkach wchodzą obok wyznaczonych przez Dyrekcję Europolu analityków i urzędników, również Oficerowie Łącznikowi lub eksperci ( bądź obie te grupy równocześnie), reprezentujący państwa członkowskie dostarczające informacji bądź te, których prowadzona analiza dotyczy.
• Baza danych tzw. "indeksowa", czyli skorowidz danych znajdujących się w całym systemie informatycznym; Prawo do korzystania z danych skorowidza przysługuje Dyrektorowi Europolu, jego zastępcom, odpowiednio umocowanym urzędnikom Europolu oraz Oficerom Łącznikowym, przy czym Oficerowie Łącznikowi posiadają dostęp umożliwiający jedynie stwierdzenie, czy dany element informacji jest zgromadzony w pamięci systemu, jednak bez dostępu do całości materiałów, z których wynikają powiązania, etc.

Bazy analityczne oraz baza "indeksowa" już są wykorzystywane przez kraje członkowskie Europolu, natomiast prowizoryczna baza informacji została uruchomiona 1 stycznia 2002 r..

IV. Kanały współpracy Europolu z organami ścigania krajów członkowskich

- Krajowe Jednostki ds. Współpracy z Europolem:

Zgodnie z postanowieniami Konwencji o Europolu, każde z państw członkowskich ustanawia lub wyznacza w strukturach jednego z krajowych organów ścigania, centralną jednostkę lub komórkę organizacyjną ds. współpracy z Europolem, która jest jedynym organem pośredniczącym w danym kraju pomiędzy wszystkimi organami ścigania tego kraju i Europolem.

Zadaniem Krajowych Jednostek ds. Współpracy z Europolem, jest m.in.:

• Przekazywanie do Europolu z własnej inicjatywy ( bądź na zlecenie innego krajowego organu ścigania) informacji niezbędnych do wypełniania przez tę instytucję swoich statutowych obowiązków;
• Przekazywanie do Europolu odpowiedzi na zlecenia skierowane przez ta instytucję do krajowych organów ścigania;
• Przekazywanie do Europolu wniosków o przeprowadzenie operacyjnej analizy kryminalnej lub innego wsparcia dla potrzeb krajowych organów ścigania;
• Ocena zgodności z ustawodawstwem narodowym, każdego przypadku wymiany informacji pomiędzy tą jednostką a Europolem.

Krajowe Jednostki ds. Współpracy z Europolem winny być czynne całą dobę i posiadać bezpośredni kontakt z innymi krajowymi organami ścigania.

Oficerowie Łącznikowi:

Zgodnie z Konwencją o Europolu, Oficerowie Łącznikowi delegowani są do pracy w Europolu przez Krajowe Jednostki ds. Współpracy z Europolem każdego z krajów członkowskich.
Zadaniem Oficerów Łącznikowych w Europolu jest m.in.:

• Dostarczanie Europolowi informacji od delegującej ich Krajowej Jednostki ds. Współpracy z Europolem;
• Dostarczanie Krajowej Jednostce ds. Współpracy z Europolem informacji przekazywanych przez Europol;
• Wsparcie koordynacji działań podjętych przez Europol na podstawie informacji przekazanych przez Krajową Jednostkę ds. Współpracy z Europolem;

Oficerowie Łącznikowi w Europolu podlegają przepisom prawnym obowiązującym w krajach, które je delegowały do Europolu.

V. Budżet Europolu

Działalność Europolu finansowana jest ze składek członkowskich krajów członkowskich, ustalanych proporcjonalnie do ich PNB.

Budżet Europolu na 2006 rok wynosi 63,5 mln Euro.

Wykonanie budżetu podlega corocznej kontroli finansowej, przeprowadzanej przez "Połączony Komitet Audytowy" ( Joint Audit Committee), składajacy się z trzech członków, wyznaczonych przez Sąd Audytowy Wspólnoty Europejskiej.

Tegoroczna składka Policji polskiej do budżetu Europolu wyniesie 1.086.376 Euro.

VI. Personel Europolu

Ilość personelu Europolu będzie sukcesywnie zwiększana i w 2005 roku osiągnęła poziom 490 zatrudnionych, łącznie z Oficerami Łącznikowymi (których jest 80) oraz ochroną siedziby tej instytucji.

VII.WSPÓŁPRACA POLICJI POLSKIEJ Z EUROPOLEM W KONTEKŚCIE WSTĄPIENIA DO EUROPOLU

W dniu 3 października 2001 r., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji RP oraz Dyrektor Europejskiego Biura Policji - EUROPOL, podpisali Umowę o współpracy w zwalczaniu przestępczości między Rzeczpospolitą Polską i Europolem.

• Współpraca Europolu z tzw. "krajami trzecimi" ( nie będącymi członkami Europolu) odbywa się na podstawie umów o współpracy w zwalczaniu przestępczości, podpisanych pomiędzy Europolem a tymi krajami. Umowy te określają przedmiotowy zakres współpracy, sposoby jej realizacji, krajowe podmioty uprawnione do prowadzenia współpracy z Europolem oraz kanały realizacji współpracy.
Zgodnie z podpisywanymi przez Europol z "krajami trzecimi" modelami umów o współpracy w zwalczaniu przestępczości - dotyczy to również podpisanej 3 października br. Umowy o współpracy w zwalczaniu przestępczości pomiędzy Rzeczpospolitą Polską a Europolem, realizacja przedmiotowej umowy odbywać się będzie w zasadzie wyłącznie za pośrednictwem:

- Komórki organizacyjnej ds. współpracy z Europolem w Komendzie Głównej Policji ( art. 5 pkt.1 Umowy), będącej krajowym punktem kontaktowym pomiędzy właściwymi organami RP ( załącznik nr.2 do Umowy) a Europolem;
- Komórki organizacyjnej Europolu ds. kontaktów z "krajami trzecimi i organizacjami międzynarodowymi. ( dla realizacji art. 3 pkt.1 załącznika nr.3 Umowy - porozumienia pomiędzy RP a Europolem)

Wszelka wymiana informacji i współpraca Policji polskiej i innych, określonych w Umowie o współpracy polskich instytucji ochrony porządku prawnego z Europolem musi odbywać się za pośrednictwem komórki organizacyjnej ds. współpracy z Europolem w Komendzie Głównej Policji, która kontaktuje się z komórką organizacyjną Europolu ds. współpracy z krajami trzecimi bezpośrednio, lub za pośrednictwem Oficera Łącznikowego RP przy Europolu.

• Zgodnie z postanowieniami Umowy między Rzeczpospolitą Polską a Europejskim Biurem Policji - Europol podpisanej w dniu 03.10.2001 r., obligującymi stronę polską do wskazania komórki organizacyjnej pełniącej funkcję krajowej komórki Europolu, rolę taką pełniło Biuro Międzynarodowej Współpracy Policji KGP.
Na podstawie postanowień przedmiotowej umowy, inne krajowe instytucje ochrony porządku prawnego określone w załączniku do tej umowy, tj. Straż Graniczna, Służba Celna, organy kontroli skarbowej i informacji finansowej, współpracowały z Europolem wyłącznie za pośrednictwem Biura Międzynarodowej Współpracy Policji KGP.

• Chociaż ww. Umowa weszła w życie w lipcu 2002 r., to wymiana informacji pomiędzy polskimi organami porządku prawnego i Europolem rozpoczęła się w już w pierwszych miesiącach 2002 roku.
W tym czasie funkcję Oficera Łącznikowego Europolu pełnił jednocześnie Oficer Łącznikowy polskiej Policji w Hadze.
Informacje były przesyłane pocztą kurierską, faksem lub też internetem przy użyciu programów szyfrujących.

• W sierpniu 2003 roku w Biurze Międzynarodowej Współpracy Policji KGP zainstalowano sprzęt komputerowy służący do bezpośredniej wymiany informacji z Europolem. Sprzęt ten zapewniający ochronę informacji niejawnych do poziomu "Poufne" (włącznie) stworzył techniczne przesłanki do rozwoju wymiany informacji zarówno w aspekcie ilościowym jak i jakościowym. Pomimo wprowadzonych w ten sposób wręcz przełomowych usprawnień, sprzęt ten był przeznaczony wyłącznie dla krajów przystępujących do Europolu i z załażenia nie dawał możliwości technicznych, takich, jak użytkowany przez kraje członkowskie - sprzęt wyższej generacji, o zupełnie innej konfiguracji.
Niemniej pozwoliło to, z uwagi na znaczny wzrost przekazywanych informacji, na zdobycie doświadczenia przez wszystkie strony uczestniczące w tym procesie współpracy i stopniowo w sposób pragmatyczny na przygotowanie się do włączenia się w pełnym zakresie w zadania realizowane w ramach Europolu.
Należy zaznaczyć, że od początku współpracy pomiędzy Europolem a Policją polską notuje się permanentny wzrost ilości przekazywanych informacji jak również zmianę ich ciężaru gatunkowego.

• Równolegle prowadzone były w tym zakresie przygotowania realizowane w ramach programów ukierunkowanych przede wszystkim na organizacyjny aspekt funkcjonowania Europolu:
- "Awareness" szerzenia wiedzy o Europolu,
- "Enlargement" zwiazane z rozszerzeniem Europolu,
- Phare 2002 w zakresie Współpracy z Europolem

Program "Awareness" realizowany z funduszu "Agis" (utworzonego przez Europol), pozwolił na objęcie szkoleniem z zakresu wiedzy o Europolu 60 przedstawicieli polskich organów ochrony porządku prawnego.
Należy w tym miejscu podkreślić, że Polska (BMWP KGP) jako jedyny kraj (poza centralą Europolu w Hadze) zorganizowała w marcu 2004 roku w CSP Legionowie dwa szkolenia z tego cyklu, w których uczestniczyło 100 osób, w tym 50 z krajów przystępujących.
Zajęcia były prowadzone przez ekspertów z Europolu.
Szkolenie to nie zostało zakończone i przedstawiciele polskich organów ochrony porządku prawnego, systematycznie zapraszani są do udziału w szkoleniach - do tej pory w Hadze.

Zainicjowany i rozwinięty w szerokim zakresie program Europolu Enlargement miał za zadanie ułatwić proces włączania się krajów przystępujących w struktury Europolu koncentrując się na obszarach działania zdefiniowanych jako krytyczne. Celem tego programu jest dostosowanie rozwiązań prawnych, przyjętych procedur, rozwiązań organizacyjnych oraz sposobów postępowania w krajach wstępujących, do standardów przyjętych przez kraje członkowskie. Do tych aspektów należały przede wszystkim:
• kwestie prawne,
• bezpieczeństwo informacji,
• kwestie kadrowe,
• zagadnienia dot. szeroko rozumianych systemów informatycznych,
• kwestie dotyczące finansów.
Do poszczególnych zagadnień zostali wyznaczeni przedstawiciele z właściwych merytorycznie komórek organizacyjnych Policji oraz Ministerstwa Finansów RP, których praca była koordynowana przez Sekretarza Zespołu (powołanego w tym celu) i podlegającego w tym zakresie, bezpośrednio Pierwszemu Zastępcy Komendanta Głównego Policji.
Osoby odpowiedzialne za te zagadnienia włączyły się we współpracę z Europolem w tym zakresie i uczestniczą w niej na bieżąco.

Umowa bliźniacza Phare 2002 "Współpraca z Europolem" jest realizowana we współpracy z Policją niemiecką i zasadniczo jest zbieżna w zakresie wyznaczonych celów z programem "Awareness".
W szkoleniu realizowanym w ramach tego programu we wrześniu 2004 roku uczestniczyło 60 przedstawicieli polskich organów ochrony porządku prawnego, z których 20 wzięło również udział w październiku 2004 roku w wizycie studyjnej w Wiesbaden (Niemcy, kwatera BKA -niemieckiej Policji Kryminalnej) oraz w centrali Europolu w Hadze.
W dniu 1 lipca 2005 w MCSSP CSP w Legionowie zostało zorganizowane przez BMWP KGP i BWK KGP szkolenie w zakresie Europejskiego Modelu Wywiadu Kryminalnego, w którym uczestniczyli przedstawiciele polskich organów ochrony porządku prawnego. W szkoleniu uczestniczyło 60 osób oraz przedstawiciele Europolu i brytyjskiego NCIS-u. Polska była pierwszym krajem który przeprowadził szkolenie o takiej tematyce.
Kolejnym szkoleniem zorganizowanym we wrześniu 2005 roku w MCSSP CSP w Legionowie, przez BMWP KGP było szkolenie w zakresie organizacji naboru do pracy w Europolu przeprowadzone przez ekspertów zajmujących się tą problematyką w Centrali Europolu w Hadze (jednym z nich był przedstawiciel polskiej Policji tam funkcję Oficera ds. Naboru).

• Poza aspektami organizacyjnymi na bieżąco rozwijana jest i była współpraca obejmująca merytoryczne jednostki organizacyjnych polskich organów ochrony porządku prawnego (powołane do zwalczania konkretnego rodzaju przestępczości) w coraz większym stopniu włączanych w przedsięwzięcia realizowane przez Europol, zarówno długofalowe jak i doraźne.
Należy mieć na uwadze znaczne nasilenie aktywności w tym zakresie, uwzględniając w szczególności fakt, że warunkiem przystąpienia do jakiegokolwiek projektu AWF (Analitycznych Baz Danych) w pełnym zakresie, jest członkostwo w Europolu.
Do tej pory, strona polska mogła przekazywać pewne dane do AWF-ów , jednakże nie będąc krajem członkowskim Europolu, nie mogła w pełni korzystać z możliwości jakie stwarzają Analityczne Bazy Danych (AWF).
W ostatnim okresie Europol zwrócił się do wszystkich nowych krajów członkowskich o określenie do jakich AWF chcą należeć. Wymaga to dokonania dokładnej analizy przez poszczególne merytoryczne jednostki organizacyjne polskich organów porządku prawnego, i skorelowania własnych potrzeb z możliwościami finansowymi.

• Poza zmianami o charakterze funkcjonalnym należy również zauważyć zmiany o charakterze instytucjonalnym, wynikające ze wstąpienia do Europolu.
Odnoszą się one przede wszystkim do zmiany uprawnień przedstawiciela Policji polskiej w Zarządzie Europolu, gdzie tylko przedstawiciele krajów członkowskich Europolu mają prawo uczestniczenia w głosowaniu na posiedzeniach tego gremium.
Do tej pory przedstawiciel Policji polskiej uczestniczył w posiedzeniach Zarządu, jednakże wyłącznie w charakterze tzw. aktywnego obserwatora.

Pewne zmiany odnoszą się również do sytuacji prawnej Oficera Łącznikowego Europolu, który po uzyskaniu pełnego członkostwa w Europolu przez stronę polską, zostanie akredytowany przy Europolu. W maju 2004 roku do pracy w charakterze Oficera Łącznikowego Europolu został delegowany przedstawiciel KGP, który reprezentuje wszystkie polskie instytucje ochrony porządku prawnego.

• Z zasadniczo nową sytuacją zetknęli się przedstawiciele organów ochrony porządku prawnego, kiedy dotarły do nich oferty pracy w Europolu.
Po wstąpieniu do Unii Europejskiej, nabór do pracy kontraktowej w centrali Europolu odbywa się na zasadzie konkursu, do którego mogą przystępować wszyscy funkcjonariusze krajów stowarzyszonych oraz osoby cywilne ( nawet z krajów nie będących jeszcze członkami Europolu).
Zatrudnianiem w Centrali Europolu kandydatów do pracy na warunkach kontraktu ( pensje pracowników kontraktowych płaci Europol), zajmuje się Komisja Kwalifikacyjna (Selection Board). Skład Komisji Kwalifikacyjnej Europolu zmienia się, w zależności od rodzaju stanowiska, które ma być obsadzone.
O ile Dyrektora Europolu i jego Zastępców mianuje Rada Ministrów Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości, to w odniesieniu do wakatów na pozostałych, istniejących w Europolu stanowiskach funkcje naboru kadr do Europolu prowadzi Komisji Kwalifikacyjna Europolu.

Każdy kraj członkowski Europolu, który rozpoczyna jednocześnie przewodnictwo w Unii Europejskiej, dokonuje poprzez losowanie wyboru pozostałych, ww. krajów członkowskich Europolu, których przedstawiciele mogą wejść w skład Komisji Kwalifikacyjnej przy dokonywaniu obsady wakatów na ww. stanowiskach.
W tym roku po raz pierwszy Polska miała możliwość wyrażenia akcesu do desygnowania kandydata do Komisji Kwalifikacyjnej, jednakże z uwagi na negatywny wynik losowania z szansy tej nie udało się w pełni skorzystać.
W odniesieniu do wakatów na stanowiskach zarezerwowanych dla funkcjonariuszy organów ścigania, informacja na temat rodzaju wakującego stanowiska i wymaganych kwalifikacji, przekazywana jest do wszystkich krajowych komórek organizacyjnych ds. współpracy z Europolem państw członkowskich UE, które odpowiedzialne są za przekazanie tej informacji wszystkim krajowym organom ochrony porządku prawnego.
Informacje o wakujących stanowiskach nie zarezerwowanych wyłącznie dla funkcjonariuszy organów ścigania, publikowane są w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich oraz na stronie internetowej Europolu.
Biuro Gabinet KGP przekazuje do jednostek/komórek Policji oraz polskich organów ścigania pełną informację w tym (dot. stanowisk nie zarezerwowanych wyłącznie dla funkcjonariuszy organów ścigania).
Komisja Kwalifikacyjna Europolu, po upływie terminu nadsyłania wniosków o zatrudnienie na danym wakującym stanowisku w centrali Europolu, dokonuje wstępnej selekcji kandydatów.
Po przeprowadzeniu wstępnej selekcji, Komisja Kwalifikacyjna dokonuje wyboru minimum 5 a maksimum 20 kandydatów, którzy otrzymają zaproszenie do centrali Europolu w celu odbycia testów pisemnych, mających sprawdzić merytoryczne kwalifikacje tych kandydatów.
Oferty pracy w Europolu spotkały się ze znacznym zainteresowaniem przedstawicieli organów ochrony porządku prawnego - w szczególności z Policji.
W chwili obecnej w Europolu pełni służbę 7 przedstawicieli polskiej Policji.

VIII. Aspekty prawne związane z uzyskaniem członkostwa w EUROPOLU.

Po wstąpieniu w dniu 1 maja 2004 Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, Policja polska nie stała się automatycznie członkiem Europolu. Uzyskanie przez te kraje członkostwa w Europolu uzależnione było bowiem od:
• ratyfikacji Konwencji o Europolu;
• ratyfikacji dodatkowych protokołów do Konwencji o Europolu:
- Protokół dot. zmian w Konwencji o Europolu (Akt Rady nr. 13254/5/02 Europol 76 Rev 5)
- Protokół dot. udziału Europolu we wspólnych zespołach operacyjno-śledczych ( Akt Rady nr. 2002/C 312/01).
- Protokół dot. rozszerzenia kompetencji Europolu o pranie pieniędzy ( Akt Rady nr. 2000/C 358/01).
- Protokół dot. przywilejów i immunitetów Europolu ( Akt Rady nr. C 221/01).
- Protokół dot. jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w zakresie interpretacji postanowień zawartych w Konwencji o Europolu.
• złożenia instrumentów akcesyjnych do Konwencji o Europolu i w/w protokołów ich depozytariuszom.